(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı ile ücretli izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadakiyazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre; davacı işçinin davalıya ait işyerinde 1.7.1987 tarihinde çalışmaya başladığı ancak sürekli çalışmasının olmadığı, yapılan ücret artışlarının yetersizliği ileri sürülerek birkaç kez işyerinden ayrıldığı anlaşılmaktadır. Davacı son olarak 10.5.1997 tarihinde yeniden çalışmaya başlamış sözleşmesi 13.1.1999 tarihinde işverence 1475 sayılı iş kanunun 13. ve 14. maddelerine göre feshedilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi tarafından tanık anlatımları doğrultusunda davacı işçinin 1.5.1990 sonrası çalışmaları tazminatlar hesabında dikkate alınmışsa da; davacının 1994 yılında ücret artışını az bularak ayrıldığı bizzat kendi beyanıyla sabittir. Bu durum da davacı işçinin 10.5.1997 tarihinden önceki hizmetleri kıdem ve ihbar tazminatların hesabında değerlendirilemez.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.4.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy