(1475 S. K. m. 13, 14, 17/2, 26) (2821 S. K. m. 30, 31)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve kötü niyet ve sendikal tazminatlar, ilave tediye, ikramiye ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalıya ait işyerinde 02.07.1991 - 13.08.1999 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını, sendika üyesi ve işyeri sendika temsilcisi olduğunu, hizmet akdinin anılan tarihte işverence feshedildiğini,
.. İş Mahkemesinin 30.11.1999 gün 1999/92 Esas 1999/151 sayılı kararı ile işe iade edildiğini işe başlatılmadığını iddia ederek ihbar tazminatı, kıdem tazminatı, toplu iş sözleşmesinin 15. maddesi gereğince kötü niyet tazminatı, İş Yasasının 13. maddelerine göre kötü niyet tazminatı, 13.08.1999 fesih tarihinden dava tarihine kadar hak kazanılan ilave tediye ve ikramiye, boşta geçen süreye ait ücret alacak isteklerinde bulunmuştur.
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme, tüm istekleri kabul etmiştir.
Dosya içeriğinden davacının davalıya ait işyerinde 02.07.1991 tarihinde hizmet akdi ile çalışmaya başladığı, 03.08.1994 tarihinde sendika üyesi olduğu, 09.04.1997 gün 159/2 sayılı kararla sendika işyeri temsilcisi atandığı, işyerinde son toplu iş sözleşmesinin 24.02.1999 tarihinde imzalandığı ve 01.11.1998 - 30.10.2000 tarihleri arasında yürüklükte olduğu, 1999 yılında yapılan mahalli seçimlerde aynı yer Belediye başkanlığına adaylığını koyan davacının bu nedenle 11.01.1999 tarihinden itibaren devamsızlık yaptığından 29.01.1999 günü işverence devamsızlık nedeni ile hizmet akdinin sona erdirildiği,
Seçimi kaybeden davacının 14.05.1999 günü yeni bir hizmet akdi ile çalışmaya başladığı, 13.08.1999 günü iş kanununun 17/2-a, b, c, d, g maddelerine göre işverence hizmet akdinin sona erdirildiği, davacının başvurusu üzerine
.. İş Mahkemesinin 30.11.1999 gün 1999/92-151 sayılı kararı ile Sendikalar Kanununun 30. maddesi gereği işe iadesine karar verildiği anlaşılmıştır.
Yukarıda açıklandığı gibi davacının çalışması kesintisiz olmadığı ilk kez 29.01.1999 tarihinde akdin işveren tarafından devamsızlık nedeniyle haklı olarak sona erdirildiği saptandığından mahkemenin davacının devamlı çalıştığını kabul ederek bu tarihten önceki süreyi tazminat hesaplarında nazara alması yasal değildir.
09.04.1997 tarihinde işyeri sendika temsilciliğine atanan davacının 29.01.1999 tarihinde hizmet akdi sona erdiğinden sendika işyeri temsilciliği sıfatında aynı gün ortadan kalkmıştır. İkinci kez işe girdiği 14.05.1999 tarihinden sonra yeniden sendika işyeri temsilciliğine atandığı konusunda iddia ve delil yoktur. Bu nedenle ikinci feshin gerçekleştiği 13.08.1999 günü davacı işyeri sendika temsilcisi değildir. Buna rağmen 13.08.1999 günlü feshin Sendikalar Yasasının 30. maddesi gereğince geçersiz sayılarak davacının 30.11.1999 gün, 1999/92-151 sayılı kararı ile işe iadesi yasal değilse de mahkemenin bu kararı temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir.
Anılan bu işe iade kararı ile 13.08.1999 günü işveren feshi ortadan kalktığından 2821 sayılı sendikalar kanununun 30/1. maddesi gereğince işine iade kararı verilen davacı işçi altı işgünü içerisinde işe başlamak zorundadır. Bu süre içerisinde işe başlamayan işçiye mahkemece öngörülen tazminat ödenmez. İşe iade kararının kesinleştiği 29.12.1999 tarihinden itibaren yasanın öngördüğü altı işgünü içerisinde işe başlamak için davacının işverene başvurduğu konusunda bir delil dosyada mevcut değildir. Bu başvuruyu kanıtlamak davacıya düşer. Böyle bir başvuru ispatlanmadığından ve kesinleşen işe iade kararı ile işverenin 13.08.1999 günleri fesih iradesi ortadan kalktığından yasal prosedüre uymayan davacı tarafından akdin Ocak 2000 tarihinde 6 işgünlük sürede işe başlamamak suretiyle sona erdirildiğini bunun sonucu olarak da son üç aylık çalışma dönemine ait ihbar tazminatı toplu iş sözleşmesinden ve 1475 sayılı yasanın 13. maddesinden kaynaklanan kötü niyet tazminatı boşta geçen süreye ait ücret, ikramiye ve ilave tediye talep etmesinin mümkün olmadığının kabulü gerekir. Üç aylık çalışma süresi kıdem tazminatına hak kazanmak içinde yeterli bulunmamaktadır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.12.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy