(1475 S. K. m. 13, 14, 35)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde, davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- İşyerinin başka bir yere taşınması üzerine davacı işçinin yeni işyerinde işbaşı yapmadığı ve bu meyanda oraya gitmeyeceğini söylediği, bizzat davacı ve dosya içeriğinden anlaşıldığına göre feshin haklı nedenle kendisi tarafından gerçekleştirildiği sonucuna varılmalıdır. Bu durum da davacı işçi ihbar tazminatına hak kazanamadığından bu isteği reddedilmelidir.
3- Dosya içinde bulunan ve iş müfettişi raporunda da söz konusu edilen 30.11.1993 tarihli ibraname de davacı işçinin ihbar ve kıdem tazminatı alacaklarını aldığını ve yıllık ücretli izinlerini kullandığını açıklamıştır. İhbar tazminatı da davacı işçiye ödendiğine göre, artık 30.11.1993 tarihinden önceki dönem kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması doğru olmaz. Aynı şekilde yıllık ücretli izinler de o tarihe kadar kullanılmış olduğuna göre aynı dönem içinde kalan süre için yıllık ücretli izin hesabı yapılamaz. Son çalışma dönemi kapsamına giren süre için kıdem tazminatı ve izin ücreti hesaplanmakla yetinilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.10.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy