(1475 S. K. m. 30, 35) (4857 S. K. m. 37, 41)
Dava: Taraflar arasındaki, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin parası, hafta, bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 30.01.2000 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı davalıya ait oto servisi işyerinde muhasebe müdürü olarak çalışmakta iken bu çalışma süresi içinde ücretlerinin bir kısmının ödenmediğini iddia ederek ücret alacakları isteğinde bulunmuştur.
Dosya içinde mahkemece de değerlendirmeye tabi tutulmuş olan ücret bordroları mevcut olup bunlardan bir kısmında davacının imzasının bulunmadığı, diğerlerinde bulunduğu görülmektedir.
Mahkemece muhasebe müdürü olması dolayısıyla davacının ücretlerini almamış bulunmasının kabul edilemeyeceği görüşü vurgulanarak bu istek de reddedilmiştir.
Ücretin ödendiğinin ispatı davalı işverene düşer. İşverenin ibraz ettiği ücret bordrolarının bir kısmında davacı işçinin imzası bulunmamasının üzerinde durulması gerekir. Her ne kadar muhasebeci olduğu için ücretlerini almamış olması zayıf bir ihtimal gibi görünmekte ise de, bu konuda tereddütlerin ortadan kaldırılabilmesi için işyerine ait tüm defter ve kayıtların ücret bordroları ile birlikte bir incelemeye tabi tutulması yerinde olur. Büyük miktarda işlerin yapıldığı böyle bir işyerinde personel ücretlerinin de kayıtlı olduğu defterler ve diğer belgelerin de mevcudiyeti kabul edilmelidir. Bu kayıtlar ve defterler değerlendirilerek gerçek durumun bordrolara yansıtılmış olup olmadığı ve davacının nezdinde çalışan diğer muhasebe elemanlarına anılan aylarda ücretlerin ödenip ödenmediği ve davacının muhasebecilik göreviyle birlikte ücretlerin ödenmesinde bizzat görevli olup olmadığı, bu tür ödemelerin yapılmasında kendisinin ne derece etkili ve yetkili olduğu açıklığa kavuşturulmalıdır.
Mahkemece bu konuda kesin bir kanaate varılamadığı takdirde yemin teklifi üzerinde de durularak uyuşmazlığın çözüme kavuşturulması hakkaniyet ve adalet ilkelerine uygun düşer.
Yukarda belirtildiği şekilde araştırma yapılması, ihtiyaç duyulduğu takdirde bir muhasebeci vasıtasıyla inceleme yaptırılarak alınacak rapor bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır.
3- Davalı tanıkları davacının haftada 2.5 saat fazla mesai yaptığını açık ve kesin bir şekilde belirtmişlerdir. Bu durum karşısında muhasebe müdürü sıfatı bulunan kişinin çalışma saatlerini de kendisinin düzenlediğinden söz edilerek fazla mesai alacağına karar verilmemiş olması da hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.1.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy