(1475 S. K. m. 17/2-g)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde, davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Davacı işçi 1994 Ağustos ayından 15.1.1999 tarihine kadar davalıya ait işyerinde Personel Şefi olarak çalışmakta iken işyerinde ortaya çıkan ekonomik zorunluluklar sonucu Personel Şefliği Ünitesinin kapatıldığı ve bu nedenle de işçi çıkartılması yoluna gidildiği, davacıya da bu gelişmeler doğrultusunda satın alma şefliği görevi verilmek istendiği bunun için 10.12.1998 tarihli yazı ile bu göreve başlaması gerektiğinin bildirildiği, davacının ise satın alma ile ilgili deneyimi bulunmadığını, müesseseye zarar vermek olasılığı olduğu için bu görevi kabul edemeyeceğini söylediği, karşılıklı olarak konu üzerinde durulup görüşlerde bir değişiklik olmaması üzerine de davalı iş verenin verilen görevi davacı işçinin yerine getirmediği koşulu gerçekleştiğinden 1475 sayılı İş Kanunun 17/II.g. maddesi uyarınca feshedildiği anlaşılmaktadır.
Duyulan ihtiyaç üzerine personel ünitesinin kapatıldığı ve işçilerin işlerine son verildiği konusunda bir uyuşmazlık yoktur. Bu ekonomik zorunluluğa rağmen davacının işine son verilmeyip yine şef olarak fakat satın alma ünitesinde çalıştırılmak istendiği, böyle bir durumda artık işverenin kötü niyetinden söz edilemeyeceği ortadadır. Esasen bu olgular mahkemenin de kabulündedir. Böyle bir durumda feshin haksız olduğu sonucuna varılarak ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 1.2.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy