(1475 S. K. m. 14, 61)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma parası ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde, davacı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının davalıya ait işyerinde çalıştığını iddia ettiği tarihlerde part-time olarak devamlı şekilde çalıştığı, davacı ve davalı tanıkları tarafından doğrulanmıştır. Özellikle davalı tanıkları, davacı ile birlikte davalıya ait işyerinde fiilen çalışan kişilerdir. Bu nedenle bu tanık ifadelerine değer verilmesi gerekir. Davalıya ait işyerinde part-time çalışan davacının aynı süre içerisinde başka işyerlerinde çalışmasına yasal bir engel bulunmadığından aynı dönemde başka işverenlere ait işyerlerinde işe giriş ve prim bildirgesi verilmesi davacının, davalı işyerinde devamlı part-time çalıştığı iddiasının kabulüne engel değildir. Bu nedenlerle davacının kıdem tazminat isteğinin kabulü gerekirken yazılı şekilde reddi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.02.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy