(1475 S. K. m. 14, 70) (4857 S. K. m. 6, 74)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir. Hüküm süresi içinde, davacı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının 1966-1977 tarihleri arasındaki çalışmalarının kıdem tazminatı hesabında nazara alınıp alınamayacağı dava konusudur. Davacının 1977-1978 tarihleri arasında işyerinde çalışmadığı ihtilafsızdır. Davacı bu sürede ücretsiz izinli olduğunu ileri sürmüş, davalı ise davacının 1977 yılında istifa ederek işyerinden ayrıldığını savunmuştur. Davalı savunmasını doğrulayan belge sunmamış dinlenen tanıklar ise davacıyı doğrular mahiyette beyanda bulunmuşlardır. Davacının anılan sürede ücretsiz izinli olduğu mahkemenin de kabulündedir. Böyle olunca 1966-1977 tarihleri arasında geçen çalışma süresinin de kıdem tazminatı hesabında nazara alınması gerekir. Mahkemece yanlış değerlendirme ile davanın reddine karar vermiş olması hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.2.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy