(1475 S. K. m. 53)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ile bayram ve hafta tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde, taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazları ile davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı işveren işyerini devralmış olup 1475 sayılı İş Kanunun 53. maddesi uyarınca devirden önceki süredende yıllık ücretli izin alacağından sorumludur. Sadece son işveren nezdinde geçen süre dikkate alınarak karar verilmesi hatalıdır.
3- Mahkemece fazla mesai alacağı ile ilgili olarak bilirkişi tarafından tespit edilen miktardan bir indirim yoluna gidilmesi düşüncesi isabetlidir. Gerçekten bir kimsenin 3 yıl 9 ay 5 gün gibi uzun bir süre her işgününde günde 2 saat fazla mesai yaptığının kabulü hayatın olağan akışına uygun düşmez. Ne varki, önceki işveren zamanında geçen sürenin tümüyle dikkate alınmamış olması ve tüm alacak hakkını ortadan kaldıracak şekilde fazla mesai ile ilgili olarak hüküm kurulması hatalıdır. Bu durumda mahkemece yapılacak iş bilirkişi raporundaki miktar Yargıtay uygulamaları dikkate alınarak bir değerlendirmeye ve indirime tabi tutularak bulunacak miktarın hüküm altına alınmasından ibarettir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.2.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy