(1475 S. K. m. 13, 14, 35)
Dava: Davacı, ihbar tazminatının, davalı ve karşı davacı ise kıdem ve kötü niyet tazminatları, fazla çalışma parası ile ikramiye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, her iki davayı da kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı ve karşı davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davalı ve karşı davacı işçinin fazla mesai alacağına hak kazanıp kazanmadığı sorunu ile ilgilidir. Dosyadaki ücret bordrolarında karşı davacı işçinin çalıştığı yirmi aylık süre içinde sadece ilk girdiği ay, işyerinden ayrıldığı son ay ve ayrıca iki ay fazla mesai yapılmadığının diğer birçok ayda ise fazla mesai yapıldığı ve buna göre karşılığı ücretin ödendiği görülmektedir. Bu konuda karşı davacı işçi iki tanık dinletmiş olup bunlarında kendisi gibi, işyerinden ayrılan ve işverene karşı dava açan işçiler oldukları görülmektedir. Bu tanıklardan bir tanesi fazla mesai ile ilgili bir anlatımda da bulunmuş değildir. Diğer tanık iddiayı doğrulamış ise de tüm dosya içeriğinden bu tanık anlatımının davacı işveren ile de uyuşmazlık halinde bulunduğu da dikkate alınarak samimi olmadığı sonucuna varılması gerçek duruma uygun düşer. Böyle olunca karşı davacının fazla mesai alacağı isteminin reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.04.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy