(1475 S. K. m. 35, 41, 42, 49)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ve resmi tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı, ek davada süresi içinde ve usulüne uygun olarak zaman aşımı definde bulunmuştur. Dava konusu fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacakları, 5 yıllık zaman aşımına tabi olduğuna göre, ek davanın açıldığı tarihten geriye doğru 5 yıl içinde gerçekleşen alacakların hüküm altına alınması gerekirken, talep konusu tüm sürenin dikkate alınmış olması hatalıdır.
3- Yıllık ücretli izin alacağı yönünden davalı işveren dava tarihinden önce temerrüde düşürülmüş değildir. Davacı tarafından dava tarihinden önce davalıya gönderilen ihtarnamede yıllık izin ücreti alacağından söz edilmemiştir. Böyle olunca anılan alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken ihtarname tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru değildir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.04.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy