(1475 S. K. m. 13, 14, 16)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık izin ücreti ile hafta tatili gündeliğinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bend kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davalının temyizine gelince;
Davacı hizmet akdinin davalı işverence feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı istemiştir. Mahkemece bu istekler kabul edilmiştir. Yargılama sırasında davalı davacının kişisel dosyasını ibraz etmiş ve bu dosya içinde davacının istifa dilekçesi sunulmuştur. Yargılama sırasında davacı istifa yazısındaki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürmüştür. Bunun üzerine imza karşılaştırması yapılmak üzere bu belge uzman bilirkişi tarafından incelenmiştir. Bilirkişi imzanın davacıya ait olduğunu tespit etmiştir. Bu durumda davacının hizmet akdini istifa etmek suretiyle sona erdirildiği anlaşılmış bulunmaktadır. O halde hizmet aktinin davacı tarafından feshi nedeniyle ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü isabetsiz olup kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.4.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy