(1475 S. K. m. 89)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin, bayram harçlığı, yakacak yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin Şubat 1999 tarihinde işyerinden ayrıldığı Bölge Çalışma Müdürlüğüne yaptığı şikayet üzerine düzenlenen soruşturma evrakından anlaşılmaktadır. 1999 yılı Ocak, Şubat aylarına ait bordrolar davalı işveren tarafından ibraz edilmiş olup, davacının da imzasını taşımaktadır. Bölge Çalışma Müdürlüğü tarafından düzenlenen raporda da davacının ücret alacağının bulunmadığı vurgulanmıştır. Bu delil durumuna göre ücret alacağı isteminin reddine karar verilmelidir.
3- Aynı Bölge Çalışma Müdürlüğü raporunda işveren belgelerine göre davcı işçinin kullandırılmayan izninin de bulunmadığı sonucuna varılmıştır. 1475 sayılı İş Kanununun 89. maddesine göre bu tür tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir. Bu nokta üzerinde durulmaksızın izin alacağına hükmedilmesi hatalıdır.
4- Kıdem tazminatı ve ikramiye alacakları hesaplanırken davacı işçinin 1999 Mayıs ayına kadar çalıştığının kabulü yukarıdaki bentlerde belirtilen hususlar nedeni ile doğru değildir. Bu tazminat ve alacak 1999 Şubat ayında feshin gerçekleştiği gözetilerek hesaplanmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 22.03.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy