(4857 S. K. m. 17) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve kötüniyet tazminatları ile işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının kıdem tazminatı hesabına esas hizmet süresi toplamına davacının dava açıldıktan sonraki çalışma süresi de eklenmiştir. Dava açıldığı tarihteki olgulara göre istekler karar altına alınmalıdır. Davacının dava açıldıktan sonra işverendeki çalışma süresinin kıdem tazminat hesabında değerlendirilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
3- Davacının kıdem tazminatı hesaplanırken toplu iş sözleşmesine göre belirlenen yıllık miktar fesih tarihindeki tavan sınırı aşmaktadır. 1475 sayılı İş Kanununun 14/14 maddesi uyarınca kıdem tazminatlarının yıllık miktarı Devlet Memurları kanununa tabi en yüksek Devlet Memuruna 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu hükümlerine göre bir hizmet yılı için ödenecek azami emeklilik ikramiyesini geçemez. Fesih tarihinde tavan miktarı aşacak şekilde kıdem tazminatının belirlenmesi hatalı olup ayrı bir bozma nedeni yapılmıştır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.05.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy