(1475 S. K. m. 13, 14, 41, 52)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, yıllık izin, ücret alacağı, fazla çalışma ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı işçi, dava konusu işyerinde 12.01.1995 - 17.10.1997 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını belirtmiş ve bu konuda sigorta kayıtları ile Bölge Çalışma Müdürlüğü tahkikat evraklarına ve tanık anlatımına dayanmış bulunmaktadır. Bölge Çalışma Müdürlüğü tahkikat evraklarında hizmet süresi davacının iddiasına göre belirlenmiştir. Dinlenen davacı tanığı, davacının kendisinden önce işe girdiğini ve yaklaşık 17 ay birlikte çalıştıklarını açıklamıştır. Buna karşılık davalı işverenler tanık dinletmemiş ve bu konuda herhangi bir delil sunmamışlardır. Mahkemece davacı işçinin sigorta kayıtları da getirilmek suretiyle mevcut deliller bir bütün halinde değerlendirilip sonuca gidilmesi gerekirken davacı tanığının anlatımına yanlış anlam verilerek hizmet süresinin 17 ay olarak kabul edilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.06.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy