(1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla mesai ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı işçinin kıdem tazminatını hak edecek şekilde aradaki hizmet akdi ilişkisinin son bulduğu davalı işverenin kabulündedir. İşveren, kıdem tazminatının 30.1.1999 ve 20.2.1999 vade tarihli bonolarla toplam 186.259.958 TL olarak ödediğini savunmuş olup, bu ödemelerin yapıldığı da uyuşmazlık konusu değildir. Davacı işçi, başka bir alacağı için bunların ödendiğini ileri sürmekte ise de hangi alacak için ödemelerin yapıldığını kanıtlamış değildir. Bu konuda ispat külfetinin davacı işçide olduğu göz önünde tutulacak olursa, bu yükümlülüğü yerine getirilmediği için kıdem tazminatının ödenmiş olduğu kabul edilerek bu isteğin reddine karar verilmesi gerekirdi. Yazılı şekilde kıdem tazminatının tahsiline karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.3.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy