(1475 S. K. m. 13, 14, 49)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, ikramiye, yıllık ücretli izin parası ile iyim yardımının ödetilmesine karar verilmesi istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı taraından temyiz edilmiş olmakla dosya icelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1. Dosydaki yazılara, toplanan delillerle kararnı dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Kıdem tazminatı dışındaki alacaklar yönünden davalı işveren dava tarihinden önce temerrüde düşürülmüş değildir. Öte yandan bu alacaklara en yüksek mevduat faizinin uygulanması da hatalıdır. Mahkemece sözkonusu alacaklara dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekirken, fesih tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizinin yürütülmesi hatalıdır.
3. kıdem tazminatna uygulanan en yüksek mevduat faizi oarnı yıllara göre farklılık gösterdiğinden kararda bu faiz yönünden oran belirtilmesi hatalıdır. Bu durumda davalı işveren lehine usulü kazanımlış hak da dikkate alınarak %75 oranını geçmemek üzere en yüksek mevduat faizine hükmedilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukanrıda yazılı sebepten (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadisen, 29.3.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy