(1475 S. K. m. 13, 14, 17, 89)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteğ ikısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının hizmet akdi davalı işverence feshedildiği ileri sürülerek ihbar ve kıdem tazminatı isteminde bulunmuştur. Mahkemece bu istekler reddedilmiştir. Mahkeme kararında davacının işe gelmemek sebebiyle hizmet akdinin feshedildiğini bildirmiştir. Davacı dosya içinde bulunan sağlık raporuna göre 5.2.1999-19.2.1999 tarihleri arasında istirahatli olduğu belirtilmekte ve yine aynı raporunda 12.2.1999 tarihinde işe başlayacağı belirtilmiştir. İş müfettişliğince yapılan incelemede işveren vekilinin 2.3.1999 tarihili ifadesi tutanağa geçirilmiş olup bu tutanakta davacnın işten çıkışının 13.2.1999 tarihinde yapıldığını belirtmiştir. 1475 sayılı İş Kanunu'nun 89. maddesinde iş müfettişliğince tutulan tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar müteberdir. Bu durumda davacının bir gün işe devam etmediği ve ertesi günü sözleşmesinin feshedildiği görülmektedir. İş Kanunun 17/II f maddesine göre ardı ardına iki gün devamsızlık olmadığına göre anılan maddedeki unsur gerçekleşmemiştir. Böylece fesih haksız hale gelmiştir. O halde davacı ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanmıştır. Aksine görüşle bu isteklerin reddi isabetsizdir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.6.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy