(1475 S. K. m. 26, 40)
Dava: Davacı, ücret farkı, fazla çalışma ücreti ile ikramiye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de HUMK.nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrakı üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: İşyerinde uygulanan 1.3.1998-29.2.2000 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmesinin ikinci yıl ücret zammını düzenleyen 41. maddesinin b bendinde "işçilerin yukarıda tespit edilmiş ücretlerine, 1.3.1999 tarihinden geçerli olmak üzere Devlet İstatistik Enstitüsü (DİE)'nin 1994=100 temel yıllı, kentsel yerler Tüketici Fiyatları Türkiye Genel indeksinin 1999/Şubat ayı indeks sayısının, 1998/Şubat ayı indeks sayısına göre artış oranı ile İstanbul Ticaret Odası (İTO) 1995=100 bazlı İstanbul Ücretliler Geçinme Genel indeksinin 1999 Şubat ayı indeks sayısının, 1998 yılı Şubat ayı indeks sayısına göre artış oranı ortalaması ölçüsünde zam yapılacaktır" şeklinde kurala yer verilmiştir.
Davacı işçi, ikinci yıl zammında DİE ve İTO'nun on iki yıllık ortalamalara göre belirlenen değişim oranı ortalamasının dikkate alınması gerektiğini belirterek fark alacak isteğinde bulunmuş, mahkemece istek doğrultusunda karar verilmiştir.
Ücret zammı konusunda enflasyona yollama yapan Toplu İş Sözleşmesinin anılan maddesi ile hangi enflasyon oranının amaçlandığı hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Dairemizce, ücret zammına esas alacak enflasyon oranının sözleşme ile kararlaştırılmadığı hallerde, on iki aylık ortalamalara göre belirlenen enflasyon oranının dikkate alınması gerektiği görüşü benimsenmekte ise de; somut olaydaki düzenlemede böyle bir belirsizlik başka bir anlatımla yoruma açık bir durum sözkonusu değildir. Gerçekten Toplu İş Sözleşmesinde DİE'nin bir önceki yılın aynı ayına göre belirlenen değişim oranı ile İTO'nun aynı şekilde belirlenen değişim oranının ortalaması ölçüsünde zam uygulanacağı açık bir şekilde öngörülmüştür. Dosya içeriğine göre davalı işveren tarafından bu açık düzenlemeye uygun ücret zammı uygulandığı anlaşıldığına göre davacı işçinin fark alacak isteğinin reddine yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 3.10.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy