(1475 S. K. m. 35, 89)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, ücret alacağı, yıllık ücretli izin, fazla çalışma ile bayram ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı işçinin şikâyeti üzerine Bölge Çalışma Müdürlüğü'nce yapılan soruşturma sonucu düzenlenen raporda, davacının ve diğer temizlik işçilerinin günlük çalışmalarının 7.30-15.30 arasında cereyan ettiği bu çalışma saatlerine göre davacının işyerinde fazla çalışmasının bulunmadığının tespit edildiği anlaşılmaktadır. 1475 sayılı İş Kanunun 89. maddesinin 3. fıkrası kadar mutaberdir. Her ne kadar dinlenen davacı tanıkları davacının temizlik işçisi olarak sabah 7.30 akşam 19.30 arasında çalıştığını bildirmişlerse de; mahkemece davacı ile birlikte kaloriferci olarak çalışan bir başka işçinin açtığı dava için müşterek olarak bu tanıklar ifade vermiş olup temizlik ve kalorifercilik işlerinin özelliğini dikkate alarak ayrı ayrı anlatımlarda bulunmuş değillerdir. Bölge Çalışma Müdürlüğü ise yaptığı incelemede ara dinlenmesi de dahil olmak üzere her iki grup işçi için hizmetin özellikleri vurgulanmak sureti ile sonuca vararak davacının fazla mesaisinin bulunmadığı kaloriferci olan diğer işçinin ise mesaisinin bulunduğu görüşünü benimsemiş ve konuyu irdeleyerek kanaatlerini açıklamıştır. Bu durumda davacının fazla mesai yapmadığının kabulü dosya içeriğine uygun düşer.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12.6.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy