(1475 S. K. m. 26)
Dava: Davacı, ikramiye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı Başbakanlık Proje uygulama biriminde hizmet akti ile 16.2.1994-23.2.1999 tarihleri arasında çalışmış bulunmaktadır. Davacı açmış olduğu bu dava ile 6772 sayılı kanun ve 2985 sayılı kanunda öngörülen ikramiyelerin ödenmediğini ileri sürerek 3.500.000.000 TL. istemiş bulunmaktadır. Yapılan yargılama sonunda mahkemece 2985 sayılı yasaya dayanan ikramiye isteği reddedilmiş buna karşılık 6772 sayılı kanundan doğan ikramiye kabul edilmiş ise de toplam 3.500.000.000 TL.ye hüküm kurulmuştur. Gerçekten 2985 sayılı kanuna dayanan ikramiye reddedildiğine göre isteğin tümüne hüküm kurulması doğru değildir. Burada mahkemece yapılacak iş davacıdan her iki ikramiyeden ne kadar miktar istediği sorulmalı, 6772 sayılı yasaya dayanan ikramiye ile ilgili miktara hüküm kurmak ve diğer isteğin reddine karar vermekten ibarettir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 2.10.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy