(1475 S. K. m. 35, 49)
Dava: Davacı, fazla çalışma ve yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde, davacı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı, davalı işyerinde hizmet akdi ile çalıştığını, bu çalışma süresi içerisinde hergün 9.00-19.00 saatleri arasında hizmet verdiğini belirterek ödenmeyen fazla çalışma karşılığı zamlı ücretini istemiştir. Mahkemece anılan istek reddedilmiştir. Red sonucuna varılırken davacının gösterdiği tanıkların aynı konuda dava açtıklarını ve bu konuda mahkemedeki açıklamalarına itibar edilemeyeceğini belirtmiştir. Ne var ki, davacı tanıklarından olan A.C. işyerinin yanında bulunan bir başka işyerinde çalışan kişi olduğu gibi davacının fazla çalışma yaptığını açık bir şekilde belirtmiştir. Mahkemece bu tanığın ifadesine itibar edilmesi gerekirken dava açan diğer tanık gibi düşünülüp değerlendirilmemesi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 5.10.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy