(1475 S. K. m. 14, 35, 41, 52)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yıllık ücretli izin parası ile hafta ve bayram tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde, davacı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı davalıya ait işyerinde 1991 ve 1999 tarihleri arasında çalışmış bulunmaktadır. Davacı çalıştığı sırada hastalanmış olup 2.6.1999-6.6.1999 tarihlerinde doktordan istirahat almış bulunmaktadır. Davacı rapor bittikten sonra işyerine gelmiş ve ücret konusunda işverenle tartışmış oldukları her iki taraf tanıklarının yargılama sırasında vermiş oldukları ifadelerden anlaşıldığı üzere ayrıca davalı işverenin kendine ait başka bir işyerinde çalıştırılmak istemişler. Davacı ise bu işyerine gitmek istememiştir. Bunun üzerine davalı işverence iş akdinin feshedildiği anlaşılmaktadır. Davalı taraf her ne kadar davacının işe gelmediğine ilişkin 8.6.1999-9.6.1999-10.6.1999 tarihlerinde tutanak tutmuşlarsa da tutanaklar davacının hizmet akdinin feshinden sonra düzenlenmiştir.
Mevcut duruma göre hizmet akdi davalı işverence feshedilmiş ve feshin haklı olduğu konusunu da davalı işveren kanıtlayamamıştır. Bu durumda davacı ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanmıştır.
3- Dosya kapsamından davacının dinletmiş olduğu tanık anlatımlarından hafta tatilinde çalışmış olduğu anlaşıldığına göre, bu isteğin de hüküm altına alınması gerekirken reddedilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 9.10.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy