(1475 S. K. m. 13, 14, 26, 54) (4857 S. K. m. 17, 32, 57)
Dava: Taraflar arasındaki ihbar, kıdem tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma parası, yıllık izin ücreti ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26.9.2000 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı vekili geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı işçinin davalıya ait işyerinde çalıştığı sırada almakta olduğu son ücret konusunda taraflar arasında uyuşmazlık mevcuttur. Davacı, dava dilekçesinde son ücretini 280.000.000 TL. olarak açıklamış, davalı ise imzalı bordrolar ibraz ederek asgari ücretle çalıştığını belirtmiştir. Davacı tarafından bordrolardaki imzaya itiraz edilmiş ve mahkemece bu konu üzerinde durulmamış ise de duruşmada dinlenen her iki taraf tanıkları da davacının asgari ücretle çalıştığını açıklamışlardır. Davacının ücret araştırması sırasında dokuma ustası olduğu davacı vekilince ileri sürülmüş ise de, buna davalı tarafından itiraz edilmiştir. Dava dilekçesinde "dokuma işçisi" olarak çalıştığı beyanı davacı işçiyi bağlar. Böyle olunca ticaret odasının bildirdiği dokuma ustası ücreti esas alınarak sonuca gidilmesi doğru olmaz. Mahkemece gerekirse bilirkişiden ek rapor aldırılarak bordrolarda yazılı ücret esas alınarak hak kazanılan tazminat ve alacaklar hesaplanmak suretiyle hüküm altına alınmalıdır.
3. Davacı işçi son beş aylık ücretinin ödenmediğini ileri sürerek bu konuda istekte bulunmuştur. Dosyaya ibraz edilen bordroların tümü imzalı ise de bazı aylarda tahakkuk bulunmadığı gibi bazı aylarda ise çalışılan gün sayısı eksik gösterilmiştir. Tahakkuk bulunmayan aylarda ücretin ödenmediği, diğerlerinde ise eksik ödendiği kabul edilerek ücret alacaklarıda hüküm altına alınmalıdır.
4. Davacının davalıya ait işyerinde genel tatil günlerinde çalışmasının olduğu kanıtlanabilmiş değildir. Bu konuda dinlenen tüm tanıklar genel tatil ve bayramlarda çalışılmadığını açıklamışlardır. Mahkemece anılan isteğin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 65.000.000 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.9.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy