(1475 S. K. m. 26, 35) (818 S. K. m. 325)
Dava: Davacı, fazla çalışma parası, bakiye süre ücreti ile fark ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde, davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında bir yıl süreli hizmet akdi yapıldığı ve davacı işçinin yaklaşık 4 ay çalıştıktan sonra hizmet akdini haklı nedenle feshettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı, bakiye süre ücreti tutarında tazminat istemekte haklıdır. Ancak, Borçlar Kanunu'nun 325. maddesine göre davacı iş yapmadığından dolayı tasarruf ettiği yahut diğer bir iş ile kazandığı veya kazanmaktan kasten feragat ettiği şeyi mahsup ettirmeye mecburdur. Davacının bakiye süre içinde askerlik hizmetini de ifa ettiği iddia edildiğine göre mahkemece anılan madde çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılmadan sırf davacının fesihten sonra devlet memuru olarak çalışmadığından dolayı takriben 8 aylık ücret tutarındaki tazminatın tamamına karar verilmesi hatalıdır. Bu durumda yapılacak iş, anılan 325. madde çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.10.2000 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy