(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı ile izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm, süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı işçinin son yıla ait yıllık ücretli izin hakkını kullanmadığı gerekçe gösterilerek bir yıllık izin alacağı hesaplanmıştır. Ancak belirtmek gerekir ki davacı işçinin, dosya içeriğine göre 21.06.1990 tarihinde işe başladığı ve 05.04.1999 tarihinde de işine son verildiği anlaşılmaktadır. Şayet son yıldan kasıt 21.06.1998 - 05.04.1999 dönemini kapsayan süre ise bu takdirde davacı işçinin yasal bir yıllık süreyi doldurmadığı göz önünde tutulduğunda izne hak kazandığı sonucuna varılamaz. 21.06.1997 -21.06.1998 süresi için son yıl değerlendirmesi yapılıyorsa o takdirde işveren tarafından kullandırılmamış olan izin alacağının hüküm altına alınması gerekir. Bu konunun açıklığa kavuşturulmadan izin alacağına karar verilmesi hatalıdır. Bu durumda yapılması gereken iş davalı işverenin belgelerinin incelemeye tabi tutularak kullandırılmamış izin hakkının bulunup bulunmadığından hareketle bu sorunun çözümlenmesinden izin alacağı bulunduğu takdirde onun hüküm altına alınmasından ibarettir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.04.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy