(818 S. K. m. 104) (3095 S. K. m. 3)
Dava: Davacı, bakiye kıdem tazminatı, birikmiş kıdem tazminatı faizi, ihbar tazminatı ve ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca tarafından temyiz edilmiş, Davacının davalı işveren aleyhine açtığı kıdem tazminatı farkı, gecikme faiz alacağı, ihbar tazminatı ve yıllık ücretli izin alacaklarının hüküm altına alınması istemi mahkemece 30.3.2001 günü taraf vekillerinin yüzüne karşı tefhim edilen kısa kararla kısmen kabul edilmiştir.
Davalı tarafın 20.4.001 günlü temyiz istemi tefhimden sonra 8 günlük süre içinde temyiz edilmediği gerekçesiyle mahkemece reddedilmiştir. Ne var ki, tefhim edilen kısa karar HUMK.nun 381-388. maddelerine uygun olmadığından temyiz süresinin tefhimden itibaren değil, gerekçeli kararın tebliğinden sonra istemesi gerekir. Gerekçeli kararın tebliğe çıkarılmaması karşısında temyiz edilme tarihi tebliğ tarihi sayılacağından davalının temyizi süresinde yapılmış olduğu kabul edilerek mahkemenin 20.04.2001 gün 166-71 sayılı temyiz isteminin reddine dair kararın kaldırılmasına karar verildi.
Dosya okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itırazları yerinde değildir.
2. Borçlar Kanununun 104/3 ve 3095 Sayılı Kanunun 3. maddeleri uyarınca faize faiz uygulanamaz ilkesine aykırı olarak kıdem tazminatının geç ödenmesinden dolayı hüküm altına alınan gecikme faiz alacağına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.06.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy