(1475 S. K. m. 14) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı, bakiye kıdem tazminatının gecikme faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde, davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi ödenmiş olan kıdem tazminatı taksitleri için işlemiş en yüksek reeskont faizi talebinde bulunmuştur. Mahkemece en yüksek mevduat faizi üzerinde hesaplama yapılması 1475 sayılı iş kanunun 14/11. maddesine uygundur ne var ki, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74. maddesine göre mahkeme istekle bağlıdır. Böyle olunca fesih tarihindeki en yüksek mevduat ve reeskont faiz oranlarına göre ayrı ayrı iki hesaplama yapılması ve reeskont faizi tutan mevduat faizini geçmediği takdirde tespit edilen reeskont faizi hüküm altına alınmalıdır.
3- Kıdem tazminatının ödenmeyen miktar için davacı fesih tarihinden itibaren en yüksek reeskont faizi yürütülmesini istemiştir. Bu istek dikkate alınarak fesih tarihinden itibaren en yüksek reeskont faizi yürütülmesine karar verilmelidir. Buna göre istek dikkate alınmak suretiyle en yüksek reeskont faizi yürütülmesi şeklindeki hüküm kurulması gerekirken işlemiş faiz olarak hesaplanan miktarın tahsiline karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.03.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy