(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin parası, ücret, ikramiye ile bayram tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Fesih tarihinde yürürlükte olan Toplu İş Sözleşmesinin 22. maddesinde yılda 40 yevmiye ikramiyenin 20 şer yevmiye olarak haziran ve aralık ayları ilk haftasında ödeneceği ve ayrıca ikinci fıkrada 6 ay çalışana 20 yevmiye, bir yıl çalışana 40 yevmiye, ödeyeceği öngörülmüştür.
Davacının hizmet akdi 17.6.2000 de sona erdiğine göre 2000 yılı ilk ikramiye diliminin kıstelyevm esasına göre belirlenip hüküm altına alınması gerekir.
3- Davacı dini ve milli bayramlarda çalıştığını kanıtlayamamıştır. Bilirkişinin bu yöndeki raporuna itiraz etmemiştir. Buna göre bu istemin reddi gerekirken kabulü de hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.11.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy