(1475 S. K. m. 13, 14, 41, 58)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve izin ücreti ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde, davacı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı tanıklarının anlatımlarına göre davacı işçi işyerinde 08.00-18.00 saatleri arasında, davalı tanıklarının açıklamalarına göre de 08.00-15.00 arasında çalışmaktadır. Bu anlatımlar çelişkili olduğuna göre onun üzerinde titizlikle durularak bir değerlendirilmeye tabi tutulmalıdır. Tanık ifadelerinin telifi için de gerekli görüldüğü takdirde yüzleştirme suretiyle gerçek durum tespit edilmeli ve sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.
3- Davacı tanıkları açıkça hafta tatili günlerinde çalışıldığını belirtmişlerdir. Önceki bentte açıklandığı üzere hafta tatili çalışma ücreti bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.
4- 1475 sayılı İş Kanunu'nun 58. maddesine göre yıllık ücretli izin hakkının kullandırıldığının ispatı işverene düşer. Bunun içinde izin defteri ya da eşdeğer bir belge ile ispat yoluna gidilmelidir. Davalı böyle bir belge ibraz edemediğine göre yapılan hesaplama bir değerlendirilmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.11.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy