(1475 S. K. m. 46)
Davacı işçi davalı belediyeye ait su pompasında işçi olarak bir hafta da üç gün sonraki hafta da dört gün çalıştığını iddia ederek fazla mesai karşılığı alacağını istemektedir.
Mahkemece iki kez ayrı ayrı bilirkişi kurullarından raporlar alınmış olup bunlardan birincisinde davalı işverence fazla mesai yapılan aylar dikkate alınmamıştır. Bundan başka günde bir saat ara dinlenmesi yapıldığı düşüncesinden hareketle sonuca gidilmiştir. İkinci raporda ise ara dinlenmesi iki saat olarak kabul edilmiş ve ayrı zamanda işverence yapılan fazla mesai ödemeleri saat olarak düşülmüştür. Öte yandan ayrıca gerçekleşen miktardan ayda 30 saatlik hafta tatiline tekabül eden bölümü de düşülmüştür.
Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı işçinin fazla mesai yaptığı davalı işveren tarafından bu mesai karşılığı bir alacağın ödendiği ve ayrıca hafta tatili günleri yapılan çalışmaların da yine işverence değerlendirilmediği tartışmasızdır.
Bilirkişi raporlarına göre davacının bir hafta toplam 27 saat sonraki haftada 51 saat fazla mesai yaptığı ve bu mesai saatinden bir rapora göre beher gün için bir saat öteki rapora göre ise iki saat indirim yapılmak ve ödenen fazla mesai ücretleri farklı şekilde düşülmek sureti ile sonuca gidilmiştir.
Bir insanın günlük yaşamında en az üç öğün yemek yemesi tuvalet vesaire gibi ihtiyaçları nedeniyle yani özel ihtiyaçları için zamanını kullandığı tartışmasızdır. Bu bakımdan bilirkişi raporlarındaki ara tatili nedeniyle en çok iki saatlik indirim çok azdır. Bu itibarla en az dört saatlik bir indirim yapılması gerçek duruma uygun düşer. Bu hesap yönteminde ayrıca işveren tarafından yapılmış ödemelerin toplamı gerçekleşmiş olan fazla mesai ücretinden düşülmelidir. Dairemizin uygulamaları da bu doğrultudadır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 7.11.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy