(1475 S. K. m. 13, 14, 35, 41)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma parası, hafta tatili ücreti, milli ve dini bayram tatili gündelikleriyle ücret ve izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde, taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1 - Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2 - Mahkemenin mütalaasına başvurduğu bilirkişi tarafından düzenlenen rapora karşı davalı vekili izin kullanma belgelerini de ekleyerek somut itirazlarda bulunmuştur. Bu itirazların mahkemece değerlendirilmemiş olması hatalıdır.
3 - Davacı yaklaşık beş yıl gibi uzun bir süre hizmette bulunduğu dönemin tamamı için her ay üç hafta tatilinde çalıştığının kabulü hayatın olağan akışına uygun düşmez. Gerçekten işçinin yıllık ücretli izin, ücretsiz izin, hastalık, mazeret gibi sebeplerle beş sene içinde her ay üç hafta tatilinde çalıştığının kabulü isabetsizdir. Bu itibarla hafta tatili alacağından belli bir oranda hakkaniyet indirimi yoluna gidilmesi dosya içeriğine uygun düşer.
4 - Davacı davasını açtıktan sonra ıslah yoluna başvurduğuna göre işçilik alacaklarından hüküm altına alınanlar için faiz başlangıç tarihi olarak dava tarihinin dikkate alınması gerekir. Sonraki ihtarnamenin tebliğ tarihinin dikkate alınması dairemizin bu konuda kararlılık kazanmış uygulamalarına uygun düşmez.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, 05.02.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy