(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı ile fazla mesai ve izin ücretiyle hafta ve genel tatil ücretlerinin ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12.2.2002 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar adına Avukat Nevzat G. geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi 15.4.1999 tarihinde hizmet sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinde bulunmuş, mahkemece tazminatların kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki, davalı işveren davacı işçinin 16.4.1999 ve takip eden günlerde mazeretsiz olarak işyerine gelmediğine dair tutanaklar düzenlemiş, mahkemece duruşmada dinlenen davalı tanıkları bu olguyu açıklamışlar ve davacının işyerinden ayrılıp karşıdaki restoran da çalışmaya başladığını belirtmişlerdir. Bu konuda dinlenen davacı tanıklarının ise fesih ile ilgili olarak somut bir açıklamaları bulunmamaktadır. Öte yandan dosyaya sunulan 15.4.1999 tarihinde düzenlenen belgede davacının bir başka restorant işyerinde mesul müdür yanında çalışacağı yazılı olup, davacının anılan noterlik işleminde imzası da bulunmaktadır. Düzenlenen bu sözleşme, işverenin tutmuş olduğu tutanaklar ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, davacının bir başka işyerinde çalışmak amacıyla 15.4.1999 tarihinde işyerinden ayrıldığı kabul edilmelidir. Böyle olunca davacının ihbar ve kıdem tazminatlarına hak kazanması olanağı bulunmadığından, mahkemece anılan tazminat isteklerinin reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 250.000.000 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.02.2002 gününde oybirliği karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy