(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık izin, bayram ve genel tatil gündeliği ile yol parası alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı haklı bir neden bulunmadığı halde hizmet akdinin davalı işveren tarafından sona erdirildiğini iddia ederek ihbar ve kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur. Mahkemece bu istekler davacının iddiasına değer verilerek hüküm altına alınmışsa da işveren tarafından akdin sona erdirildiğine dair yazılı bir kanıt sunulmadığı gibi tanıklar da bu yolda bilgi vermemişlerdir. Davalı ise davacının işyerini terk ettiğini bu suretle akdin davacı tarafından sona erdirildiğini savunmuş bu konuda tutanaklar ibraz etmiştir. Böyle olunca davalı savunmasına değer verilerek davacının ihbar ve kıdem tazminatı talebinin reddi gerekirken istek doğrultusunda karar verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.12.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy