(1475 S. K. m. 13, 14, 49, 50) (4857 S. K. m. 17, 6, 53, 54)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve kötü niyet tazminatları, fazla çalışma, yıllık izin ile resmi ve dini tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde, taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının hafta tatili ve bayram tatillerinde çalıştığı tanıklarca doğrulanmış davalı ise bu çalışmalarla ilgili ücretlerin ödendiğini yazılı belgelerle kanıtlayamamıştır. Böyle olunca davacının bayram tatili ve hafta tatillerinde çalıştığı günlerle ilgili ücret alacakları belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.
3- Davacının hak kazandığı yıllık ücretli izinlerinin kullandırıldığının ve izin ücretlerinin ödendiğinin davalı tarafından izin defteri ve yazılı ödeme belgeleriyle kanıtlanması gerekir. Böyle bir delil sunulmadığı halde izin ücreti alacak isteğinin reddedilmesi hatalıdır.
4- Hizmet akdinin feshinde davalının kötü niyetli olduğu inandırıcı delillerle kanıtlanmış değildir. Böyle olunca anılan alacak isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.02.2002 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy