(1475 S. K. m. 13, 14, 17, 18)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma parası ile bayram ve hafta tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm, süresi içinde davacı aukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının iş akdi 22.6.1999 tarihinde fesh edilmiştir. İşveren, akdi fesh etmeden önce 10.12.1998-27.4.1999 ve 31.5.1999 tarihlerinde görevlerini hatırlatmak ve fesih nedeni yapabileceği olayları belirtmek suretiyle davacıya noter kanalıyla ihtarlarda bulunmuş olup, 22.5.1999 tarihli fesih bildiriminde de 31.5.1999 ve daha önceki ihtarlarda belirtildiği olgulara dayanmıştır.
İş Kanunu'nun 18. maddesine göre, işveren için tanınmış akdi fesih yetkisi, işçinin davranışlarının öğrenildiği tarihten başlayarak altı iş günü geçtikten sonra kullanılamaz.
İşveren fesih nedeni yaptığı davacının davranışlarına 31.5.1999 ve daha önceki tarihlerde muttali olmuş olup, 31.5.1999 tarihinden sonrası için de fesih nedeni olabilecek herhangi bir neden göstermemiştir. Bu durumda yasanın öngördüğü 6 iş günlük süre içinde fesih hak ve yetkisi kullanılmadığından davalı tarafından yapılan fesih haklı kabul edilemez. Mahkemenin aksi düşüncelerle davacının ihbar ve kıdem tazminat isteklerini red etmesi hatalı olduğundan hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 2.4.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy