(1475 S. K. m. 5, 14) (507 S. K. m. 2)
Dava: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı görev yönünden reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı davalılara ait 6.5.1998 plakalı dolmuş işyerinde şoför olarak hasılattan %20 pay ücret usulü ile çalıştığını, hizmet aklinin feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı isteğinde bulunmuştur.
Mahkemece, davacı ve davalıların 507 Sayılı Yasanın 2.maddesi kapsamında oldukları davacının 1475 sayılı İş Kanunu'nun 5/5 maddesi uyarınca işçi sayılmayacağı, ayrıca davacı ile davalılar arasında %20 kar payı ile çalışmış olup, hizmet akdi ilişkisi olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.
Belirtmek gerekir ki "bağımlılık" ve "zaman" unsurları nedeniyle davacı ile davalılar arasında hizmet akdi ilişkisi olduğu açıktır. Davacının elde edilen hasılattan %20 pay usulü ücretle çalışması bu olguyu değiştirmez. Diğer taraftan 1475 Sayılı İş Kanunu'nun 5/5 maddesinde 507 Sayılı Esnaf ve Küçük Sanatkarlar Kanunu'nun 2. maddesinin tarifine uygun yani geçimini sınırlı olarak dolmuş ve şoförlükle temin eden kimselere ait olup en çok 3 kişinin çalıştığı iş yerlerinde İş Kanunu hükümlerinin uygulanamayacağı öngörülmüştür. Bu düzenleme uyarınca davalıların geçimini münhasıran dolmuşçulukla sağlayıp sağlamadıklarının tespiti önem taşımaktadır. Mahkemece bu husus araştırılmadan eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 3.12.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy