(1475 S. K. m. 13, 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde, davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Mahkemece davacı işçinin ihbar ve kıdem tazminatı isteği hüküm altına almış ise de davacı ve birkaç arkadaşının ücret azlığını bahane ederek 20-22.9.1997 günleri iş başı yapmadıkları, 23.9.1997 günü ise işyerine gelmedikleri tutanaklar, devam kartları ve tanık anlatımlarından anlaşılmaktadır. Davacı tanıkları somut olay hakkında açıklamada bulunmayıp sadece davacının mesaisine düzenli olarak riayet ettiğini belirtmekle yetinmişlerdir. Bu delil durumuna göre davacı işçinin ücret azlığı nedeniyle işyerine gelip de çalışmamak suretiyle doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışta bulunduğu sabit olduğundan 1475 sayılı İş Kanunu'nun 17/II-d maddesi kapsamına giren bu eylem nedeniyle hizmet akdinin işverence feshinin haklı olduğu kabul edilmelidir. Böyle olunca davacının ihbar ve kıdem tazminatı isteğinin reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.1.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy