(1475 S. K. m. 13, 14)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem, sendikal ve kötü niyet tazminatları, izin ücreti, ikramiye, TİS'in 20. maddesi ile 21/12'ye göre tazminat alacakları ile bayram ve sosyal hak alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi ile bir kısım arkadaşları davalı belediyeye ait işyerinde çalışırken son yıllarda Türkiye'de gündemde olan Özelleştirme sonucu işyerinin bir bölümünün kapandığı, dosya içeriğinden açıkça anlaşıldığı gibi bu olgu mahkemenin de kabulündedir. Olayın bu cereyan şekline göre Toplu İş Sözleşmesi'nin İşverenin, işini kendi işçilerine yaptırma zorunluluğu başlıklı olup, işyerlerinde, işverene bağlı çalışan işçilerin yaptıkları işler, bir başka işverenin işçilerine yaptırılamaz. Aksi halde işveren, belediye işçilerinin her birine ayrı ayrı olmak üzere, bir yıllık ücretleri tutarında tazminat öder. şeklindeki 20. maddenin olayda uygulama yeri yoktur. Açıkça görüldüğü üzere bu maddede işçilerin işinin bir başka işçiye yaptırılması hususu öngörülmüştür. Oysa uyuşmazlık konusu olayda işyerinin bir bölümünün daha açık bir anlatımla davacı işçinin çalıştığı kısmın özelleştirilmesi sonucu kapatılması söz konusudur.
Bu durumda, 20. maddede öngörülen cezai şartın uygulanması düşünülemez. Açıklanan nedenle bu isteğin reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 31.01.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy