(1475 S. K. m. 14, 17)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, ücretli izin ile hafta ve genel tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: l. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Davacı pazarlama elemanı olarak, davalı firmanın ürettiği malların pazarlanmasını yaptığı ancak davalının kendisine bildirdiği talimatlara aykırı olarak satış yaptığı yerlere promosyon olarak çeşitli ürünler verileceği ve iskonto uygulanacağı ve bunların bayiine getirdiği ek maddi külfetlerin işverence karşılanacağı şeklinde gerçeğe aykırı beyanlarda bulunduğu, bu şekilde yetki ve sorumluluğunu aşarak bayileri aldatma yoluna giderek davalı firma ile bayiler arasında sorunlar çıkmasına neden olduğu dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle dinlenen davalı tanığı M. Kadıoğlu'nun açık beyanından anlaşılmaktadır. Davacının bu hareketleri 1475 sayılı iş kanunun 17/II-d maddesinde hükme bağlanan işçinin işverenin güvenini kötüye kullanmak ve doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlar oluşturur ve işverene haklı fesih hakkını verir. Bu durumda davacının ihbar ve kıdem tazminat talebinin reddi gerekir. Mahkemenin yanlış değerlendirme ile bu alacaklara hükmetmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.04.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy