(1475 S. K. m. 14/7, 15)
Dava: Taraflar arasındaki, kıdem tazminatının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacının 2.9.1977 tarihinde Turizm Bankasında işçi olarak çalışmaya başlayıp 1.8.1988 tarihinde sözleşmeli personel statüsüne geçirilmek suretiyle hizmet akdinin fesholunup kendisine kıdem tazminatı ödendiği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.
Yüksek Planlama Kurulu'nun 20.1.1989 tarih ve 1989/T-2 sayılı kararıyla TC. Turizm Bankası davalı K... Bankası AŞ'ne devredildikten sonra 19.10.1999 tarihinde emekli olmak suretiyle kıdem tazminatı ödenen davacıya önceden yapılan kıdem tazminatı ödemesinin avans olduğu gerekçesiyle mahkemece bakiye kıdem tazminatı hüküm altına alınmıştır. Karar davalı tarafca temyiz edilmiş bulunmaktadır.
Her ne kadar davacının müstahdem (dağıtıcı) kadrosunda işi değişmeksizin bir çalışması söz konusu ise de, 2.9.1977 - 1.8.1988 tarihleri arasındaki hizmet akdi statü değişikliği sonucunda feshedildiğinden, kıdem tazminatı ödendiği açıktır. Gerçekten, hizmet akdi feshedilmeksizin, "kıdem tazminatı" adı altında yapılan ödemeler, Dairemizce "avans" olarak nitelendirilmekte ve kıdem tazminatından mahsubu yoluna gidilmektedir.
1.8.1988 tarihli ibraname ile hizmet akdinin feshi sonucu kıdem tazminatı işverence ödendikten sonra davacının başlayan sözleşmeli personellik dönemi işyerinin devri ile hizmet akdine dönüşmüştür.
Sözleşmeli personel ilişkisinin ileride hizmet akdine dönüşeceği işveren tarafından öngörülmeyeceğine göre, davacıya 1.8.1988 tarihli itibariyle kıdem tazminatı ödenmesi hakkın suistimali olarak kabul edilemez.
Bu durumda önceki dönem kıdem tazminatı ödenmek suretiyle tasfiye edilmiş olduğundan aynı dönem için birden fazla kıdem tazminatı ödenmesi 1475 sayılı İş Kanununun 14/7. maddesi uyarınca mümkün bulunmadığından davanın reddi gerekirken mahkemece kabulü hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle (BOZULMASINA), davalı yararına takdir edilen 97.500.000 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.5.2000 gününde oyçokluğuyla karar verildi. (¤¤)
KARŞI OY
Dosyadaki yazıların kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre isabetli olan kararın ONANMASI görüşündeyim.
Full & Egal Universal Law Academy