(1475 S. K. m. 13, 14) (2822 S. K. m. 1, 2)
Dava: Taraflar arasındaki ihbar, kıdem ve sendikal tazminat, kıdem teşvik pirimi alacağı, fazla mesai ile ücret ve ikramiye alacağının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde temyizin incelenmesi taraflar avukatınca istenilmesi ve davacı avukatınca da duruşma talep etmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 15.5.2001 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmediğinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1. Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazları ile davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının hizmet süresine göre 75 gün ihbar öneline hak kazandığı belirtilerek bu süreye göre ihbar tazminatı hesaplanmak suretiyle sonuca gidilmiştir. Ne var ki Toplu iş Sözleşmesinin 34. maddesinde ...... 31.12.1993 tarihinden sonra işe girenlere 1475 sayılı İş Kanunundaki ihbar önelleri (gün sayıları) uygulanır şeklinde kurala yer verilmiştir. Davacının işe giriş tarihi 1.4.1995 olduğuna göre, yasal ihbar önellerine riayet olunması gerekir. Mahkemece 75 gün üzerinden hesaplanan ihbar tazminatı esas alınarak sonuca gidilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.05.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy