(1475 S. K. m. 13, 14, 35, 39) (2821 S. K. m. 31) (1086 S. K. m. 74)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem ve kötüniyet tazminatı, fazla çalışma bayram tatili gündelikleri ile Pazar günleri çalışma ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde, taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçinin hizmet akti feshedilirken kendisinden ibraname alındığı, bu ibraname ile işçilik alacaklarını aldığı sadece kıdem ve ihbar tazminatı bakımından ihtirazi kayıt koyduğu anlaşıldığından fazla mesai alacağının ibraname karşısında reddi yerine kabulü hatalıdır.
3- Davalı işveren dava tarihinden önce temerrüde düşürülmediğinden, ihbar tazminatın bu tarih yerine fesih tarihinden faiz yürütülmesi de hatalıdır.
4- Davacı kıdem tazminatına 1475 s.y.nın 14. maddesinde düzenlenen en yüksek banka mevduatı faizini talep etmesine rağmen söz konusu tazminata reeskont faizinin uygulanması yerinde olmadığından ayrı bir bozma nedeni yapılmıştır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.04.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy