(1475 S. K. m. 14, 53/2)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin ile teşvik ikramiyesinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı davalı P. R. J. A.Ş. 1974 te çalışmaya başlamış bu çalışması 30.12.1994 tarihine kadar sürmüş olup işyeri bu tarihte T. Kozmetik A.Ş.ne kiralanmıştır. Davacıya 1.1.1994 tarihine kadar kıdem tazminatı adı altında çeşitli ödemeler yapılmıştır. Ayrıca 1.1.1994 ile 31.12.1994 tarihleri içinde ihbar ve kıdem tazminatı ödenmiştir. Bu şekilde yapılan ödemeler ve işyerinin 1994 yılı sonunda bir başka işverene kiralanması nedeniyle davacı ile davalı arasındaki hizmet akdi ilişkisi 30.12.1994 tarihinde sona ermiş bulunmaktadır. Buna göre davacının son ücreti ve hizmet süresi göz önünde tutularak kıdem tazminatı hesaplanmalı yapılan ödemeler tenzil edildikten sonra bakiye tazminattan davalı P. R. J. A.Ş.den tahsiline karar verilmelidir. Diğer davalı T. Kozmetik A.Ş. ile davacı arasında 2.1.1995-31.7.1998 arasında yeni hizmet akdinin varlığı söz konusudur ki bu dönem için T. Kozmetik A.Ş. davacıya ihbar ve kıdem tazminatı ödemiş bulunmaktadır. Bu itibarla davalı T. Kozmetik A.Ş. aleyhine açılan kıdem tazminatı isteminin reddine karar verilmelidir.
3- Yıllık ücretli izin alacağından davalı P. R. J. A.Ş.nin sorumlu tutulması yasaya aykırıdır. Gerçekten 1475 sayılı İş Kanununun 53/2. maddesine göre son işveren olan T. Kozmetik A.Ş.nin sorumlu olması gerekir. Kararın bu yönden de bozulmasına karar verilmelidir. Ancak yargılamanın son oturumunda davalı T. Kozmetik A.Ş.nin vekili davacıya yıllık ücretli izinlerini ve kullanması hususunda yemin teklifinde bulunmuş olmasına rağmen bu konu üzerinde durulmadan anılan isteğin kabul edilmiş olması ayrı bir bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.04.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy