(1475 S. K. m. 14)
Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde, davacı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı işçi davalıya ait işyerine 1.1.1992 yılında girmiş bir yıl kadar sonra kendisine şef kadrosu verilmiş, bu sıfatla da 3 yıl kadar çalışmıştır. Daha sonra ise baskı boyaları hesaplama işlerini yapmakla görevlendirilmiştir. Davacı bu işin bir tür temsili rütbe olduğunu ileri sürerek eski görevinde çalışma istediğini işverene söylemiştir. Ancak işveren bunu kabul etmeyince davacı da işten ayrılmıştır. Bu dava ile davacı kıdem tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Mahkemece sözleşmedeki işverenin istediği işyerinde çalışmak zorunluluğu öngören kurala dayanılarak davayı reddetmiştir.
Sözleşmedeki anılan kural işyerlerinde ya da işlerde eşitlik olması halinde geçerlidir. Oysa mahkemenin mütalaasına başvurduğu bilirkişi sonraki görevin daha basit ve şeflikle bağdaşmayan onur kırıcı bir iş olduğunu açıklamıştır. Böyle bir durumda salt sözleşmedeki kurala dayanılarak feshin haksız olduğunun kabulü hatalıdır. Kıdem tazminatı bilirkişi tarafından hesaplandığına göre miktar açısından değerlendirmeye tabi tutularak istek doğrultusunda karar verilmesi gerekir.
Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.04.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy