(1475 S. K. m. 14, 16, 17)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı, fazla çalışma ve yılık izin parası, ücret, hafta ve bayram tatili gündeliklerinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde, davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı, davalı tarafından işine haksız olarak son verildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları isteğinde bulunmuş, davalı ise, davacının işten çıkarılmadığını savunmuştur. Dinlenen davacı tanıkları fesihle ilgili bir açıklama yapmamışlardır. Bu konu mahkemece açıklığa kavuşturulmamıştır. Kuşkuya yer verilmeyecek şekilde işyerindeki çalışma düzeninin açıklığa kavuşturulması sözleşmenin ne şekilde ve kimin tarafından feshedildiğinin çözümlenmesi gerekir. Bu konuda bilirkişi raporu da doyurucu değildir. Tereddütlerin giderilmesi için gerekiyorsa tanıklar tekrar dinlenmelidir.
Öte yandan tespit dosyası ve bu dosya içeriği dikkate alındığında işe giriş bildirgesindeki 1.2.1995 tarihine itibar edilerek hak edilen bir alacak ve tazminat varsa bu tarihten sonrası için miktarlar belirlenmelidir. Gerçekten tespit dosyası 1996 yılı esas alınarak sonuçlandırılmış ise de karara esas alınan bilirkişi raporunda hizmet akdinin işe giriş bildirgesi tarihi olan 1.2.1995 gününe itibar edilmiştir.
Eksik inceleme ve yanlış değerlendirme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.04.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy