(1475 S. K. m. 13, 14, 35, 49)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ücreti ile hafta sonu tatil ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde, davacı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı çalıştığı süre içerisinde günde 12 saat hizmet ettiğini ayrıca her hafta görevi başında bulunduğunu ileri sürerek fazla mesai ve hafta tatili ücretlerini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama sonucunda bu istekler davacı tarafından kanıtlanmadığı belirtilerek reddedilmiştir. Ne var ki, yapılan yargılama sırasında davacı tanıkları davacının fazla çalışma yaptığını ve ayrıca hafta tatil günlerinde hizmet gördüğünü açıkça belirtmişlerdir. Kaldı ki davalı tanıkları bu konuda davacı tanıklarının açıklamalarının aksine bir ifade de bulunmamışlardır. Bu durumda davacının anılan istekleri kanıtlanmış olduğundan kabulüne karar verilmesi gerekir. Öte yandan bu tür alacakların mutlaka yazılı delillerle ispatı gerekmez. O halde anılan isteklerin dosya kapsamına göre bilirkişice hesap edilen miktarların bir değerlendirmeye tabi tutularak kabulüne karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.5.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy