(1475 S. K. m. 14) (2822 S. K. m. 61)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, ikramiye, vergi iadesi, izin ücreti ve maaş alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde, davalı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Hüküm altına alınan kıdem tazminatı için en yüksek işletme kredisi faizi yürütülmesi hatalıdır. Zira 1475 sayılı iş kanunun 14/11. maddesinde kıdem tazminatı için mevduata uygulanan en yüksek faiz öngörülmüştür. En yüksek işletme kredisi faizi ise toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklar için geçerlidir. 2822 sayılı Toplu İş sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunun 61. maddesi bu konuyu düzenler. Karar bu bakımdan hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.05.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy