(1475 S. K. m. 13, 14, 35, 49)
Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret ve fazla çalışma parasının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı hizmet akdinin haksız feshi nedeniyle ihbar ve kıdem tazminatlarının tahsili istemiyle bu davayı açmış bulunmaktadır.
Davalı Belediye savunmasında davacının 2 gün üst üste izinsiz ve mazeretsiz işe gelmemesi nedeniyle hizmet akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur.
Mahkemece savunmaya değer verilerek kıdem ve ihbar tazminatı istekleri reddedilmiştir.
Dosyada ki bilgi ve belgelere göre her ne kadar davacı 9 ve 10.5.1999 tarihlerinde işe gelmemiş ise de çalışma günü yalnız 9.5.1999 günüdür. 10.5.1999 tarihi ise pazar günüdür. Böylece 1475 sayılı İş Kanununun 17/II-f. maddesinde öngörülen üst üstte iki gün gelmeme koşulu gerçekleşmemiştir. Kaldı ki Toplu İş sözleşmesinde disiplin cezasını düzenleyen çizelgede bu tür devamsızlıkta öncelikle yevmiye kesme cezası öngörülmüştür. Bu maddi olgular karşısında davacının hizmet akdi haklı nedene dayanmamaktadır. O halde davacı ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanır. Yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.05.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy