(1475 S. K. m. 17) (4857 S. K. m. 25)
Dava: Davacı, ihbar, kıdem tazminatı, fazla çalışma ile tatil gündeliklerinin ödetilmesine karar Verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: l- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Dosyadaki bilgi ve belgelerden olay tarihinde davacının işyerinde bir diğer işçiye önce sözlü olarak sataşıp sonra tokatla ve hortumla vurduğu böylece işverenin bir diğer işçisine sataşmada bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkeme de kararında olayı kabullenmiş ancak farklı bir yoruma giderek olayın temadi etmediği gerekçesine dayanmıştır. Bu maddi olgu karşısında davalının iş akdini 1475 Sayılı iş Kanununun 17/II-ç maddesine uygun olarak haklı nedenle feshettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda ihbar ve kıdem tazminatı isteklerinin kabulü hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.5.2001 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy