(1475 S. K. m. 13, 14, 35, 41, 49)
Dava: Davacı, ihbar ve kıdem tazminatı fazla çalışma ve yıllık izin ücreti ile hafta tatili gündeliğinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, davayı reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde, davacı avukatınca temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı işçi davalıya ait işyerinde çalışırken yıllık ücretli izinlerinin kullandırılmadığını iddia ederek bu alacağın hüküm altına alınmasını istemiştir. Mahkemece gerekçe dahi göstermeden bu isteğin de reddine karar verilmiştir. Ancak öncelikle belirtmek gerekir ki izin alacağı fesih işlemine veya onun sonuçlarına bağlı bir alacak değildir. İznin kullandırıldığının ispatı izin defteri yada eşdeğer bir belge ile mümkün olup davalı işverene düşer. Somut olayda işveren bu yükümlülüğü yerine getirmemiştir. Mütalaasına başvurulan bilirkişi izin alacağını düzenlediği raporda hesaplanmış olduğundan bu miktarın bir değerlendirmeye tabi tutularak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının sitek halinde ilgiliye iadesine, 19.6.2001 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy